Ηλεκτρονικό περιοδικό «Άλογο, σπορ και θέαμα»

Πρωτοποριακός ιππικός όμιλος με αξιοζήλευτη δράση

Παρότι βρίσκεται στο κέντρο σχεδόν της Ελλάδας, στη Λαμία, κι έχει να επιδείξει πολύ σημαντικό έργο, δεν είχε παρουσιαστεί από τις σελίδες του περιοδικού μας. Ήρθε, όμως, το πλήρωμα του χρόνου και γι’ αυτή την αποστολή.

Έφτασε ο καιρός να παρουσιάσει τη δράση του και τα φιλόδοξα σχέδιά του, αλλά και τις απόψεις του για την ιππασία. Κυρίες και κύριοι, υποδεχτείτε τον Κώστα Γιδαράκο, πρόεδρο του Ιππικού Ομίλου Φθιώτιδας!


Τόλμησε σε μια δύσκολη εποχή
Δύσκολη η μέρα που έφτασα για ρεπορτάζ στις εγκαταστάσεις του Ιππικού Ομίλου Φθιώτιδος. Ο αέρας φυσούσε μανιασμένα, αλλά ευτυχώς δεν έβρεξε.
Ο Κώστας Γιδαράκος περίμενε την επίσκεψή μου και με υποδέχεται εγκάρδια στον ιππικό του όμιλο. «Είπα κι εγώ… Τον Ιππικό Όμιλο Φθιώτιδος δε θα τον παρουσιάσετε ποτέ;» είπε ο Κώστας, εκφράζοντας την εύλογη πικρία του για το ότι δεν του είχαμε κάνει ακόμη παρουσίαση.
«Το καλό το πράγμα αργεί…» είπα γελώντας, κάτι στο οποίο συμφώνησε κι ο συνομιλητής μου, ο οποίος για να μου αποδείξει την αγάπη του για το περιοδικό, μου δείχνει όλα σχεδόν τα τεύχη του «Α», που βρίσκονται στο εντευκτήριο του ομίλου.
Ο Ιππικός Όμιλος Φθιώτιδας, λοιπόν, για να μπούμε και στο… ψητό, ιδρύθηκε και λειτούργησε στην αρχή το 1988 ως Ιππικός Όμιλος Λαμίας, έπειτα από ένα τόλμημα του δημιουργού και ιδιοκτήτη των εγκαταστάσεών του, Κώστα Γιδαράκου, ο οποίος ήταν και είναι ο εκπαιδευτής και προπονητής του ομίλου.


Η πρώτη επαφή με την αθλητική ιππασία
Ο Κώστας Γιδαράκος γεννήθηκε στο Νεοχώρι Υπάτης, στο πιο ορεινό χωριό του Ν. Φθιώτιδας, και προτού ακόμα υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με την αθλητική ιππασία, στο Καπανδρίτι Αττικής, και συγκεκριμένα στις αθλητικές εγκαταστάσεις του Golden Horse, μέσω του αδερφού του και ήδη προπονητή ιππασίας του Εθνικού Ιππικού Ομίλου, Δημήτρη Γιδαράκου.
Ζητάω από τον Κώστα να μου μιλήσει για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε τότε, για να λάβω την εξής απάντηση: «Σπουδάζοντας την ιππασία σε μία εποχή (δεκαετία του ’80) που αυτή θεωρούνταν άθλημα με το οποίο ασχολούνταν οι οικονομικά ισχυροί και κοινωνικά εκ των μελών της γηγενούς αριστοκρατίας, αποφασίζω το άλμα προς την περιφέρεια, και μάλιστα σε μια καθαρά αγροτική περιοχή της Φθιώτιδας, το Σταυρό, μόλις λίγα χιλιόμετρα από την πόλη της Λαμίας.»
Ο Κώστας Γιδαράκος, λοιπόν, αγοράζει την αγροτική έκταση, στην οποία σήμερα βρίσκονται οι εγκαταστάσεις του ΙΠΟΦ, και με προσωπική εργασία «χτίζει» την ιππική δραστηριότητα στην επαρχία. Όραμά του ήταν τόσο η δημιουργία ιππικών εγκαταστάσεων όσο και του κατάλληλου περιβάλλοντος, που θα ευνοούσαν την ανάπτυξη της ιππασίας στην περιφέρεια – μάλιστα για τις επιτυχημένες προσπάθειές του, ο Ιππικός Όμιλος Φθιώτιδας έχει βραβευτεί από την Ελληνική Ομοσπονδία Ιππασίας.
Φυσικά, ο Κώστας είχε γερές βάσεις. Κατέχοντας το δίπλωμα προπονητού ιππασίας και εκπαιδευτή, το οποίο απέκτησε μαζί με άλλους 10 προπονητές στην Ελλάδα, όταν λειτούργησε η πρώτη σχολή ιππασίας τη δεκαετία του ’90, πραγματοποιούνται και οι πρώτοι αγώνες Ανάπτυξης στην περιφέρεια, το 1992, παίρνοντας μάλιστα  χαρακτήρα λίαν εορταστικό με την άμεση στήριξη της «σκληροπυρηνικής» (όπως λέει ο ίδιος) και παραδοσιακής οικογένειας της ιππασίας, όπου λαμβάνουν μέρος οι μεγάλοι αθλητές  της εποχής εκείνης (Κυπραίος, Φραγκογιαννής, Λαμπαδάριος κ.ά.). Οι πρώτοι αγώνες στην περιφέρεια κλείνουν πανυγηρικά με παραδοσιακό τραπέζι και γλέντι με συγκροτήματα της Φθιώτιδος, στις πλήρως ανακαινισμένες εγκαταστάσεις του ομίλου.
Τον επόμενο χρόνο, το 1993, πραγματοποιείται στις εγκαταστάσεις του ομίλου το πρωτάθλημα Ελλάδος ,με τη συμμετοχή όλων των μεγάλων αθλητών.


Τα αγαθά κόποις κτώνται
Έτσι, το όραμα του ιδρυτή του ομίλου, Κώστα Γιδαράκου, παίρνει σάρκα και οστά και ανδρώνεται μέσα από την καθημερινή προσπάθεια και εργασία. Ο Ιππικός Όμιλος Φθιώτιδας, τον οποίο πολλοί αντιμετώπιζαν με δυσπιστία, ανδρώνεται και από τη μικρή δύναμη των 4 ίππων (Πήγασος, Ηρώ, Μελλισάνθη και Άρχοντας) που είχε στο ξεκίνημά του, μετά την πάροδο μιας δεκαετίας αριθμεί 15 ίππους, ενώ
είκοσι χρόνια μετά ο αριθμός διαμορφώνεται στους 27 ίππους (αθλητικούς και για αρχάριους).


Φιλόδοξοι στόχοι
Πολλαπλές οι δράσεις του ομίλου και ιδιαίτερα φιλόδοξη η στοχοθεσία του. Ο πρώτος στόχος αφορά στην αθλητική ιππασία, η οποία εδραιώθηκε πολύ γρήγορα τόσο με τη διοργάνωση των πρώτων αγώνων Ανάπτυξης το ’92, όσο και με τη συμμετοχή των αθλητών του ομίλου κάθε χρόνο στους αγώνες που διοργανώνονταν στις εγκαταστάσεις του και στους αγώνες ανάπτυξης της Βορείου Περιφέρειας Αττικής, «παρά τις δυσκολίες συμμετοχής σε αυτούς, κυρίως λόγω της αυθημερόν μεταφοράς των ίππων -με το ιδιόκτητο φορτηγό του ομίλου- στο χώρο των αγώνων, μιας και δε δινόταν η δυνατότητα διανυκτέρευσης και φιλοξενίας των ίππων στις εγκαταστάσεις των διαφόρων ομίλων των Αθηνών. Ανάλογη οικονομική επιβάρυνση βέβαια υπήρχε και για τους αθλητές», όπως λέει χαρακτηριστικά ο Κώστας.

 

 

«Θέλαμε ιππασία για όλους, και όχι μόνο για την ελίτ»
Ένας βασικός στόχος τόσο του Ιππικού Ομίλου Φθιώτιδας όσο και του προπονητή του ήταν, και είναι, «η ενασχόληση όλων των ανθρώπων και όχι των ολίγων με το τόσο παρεξηγημένο άθλημα της ιππασίας», όπως λέει ο Κώστας, συμπληρώνοντας:
«Η ιππασία έχει διαγράψει μεγάλη πορεία, από την καθημερινότητα της αρχαίας Ελλάδας έως τη σύγχρονη μεταπολεμική εποχή, μέχρις ότου να εξαφανιστεί με την κατάργηση του Ιππικού Σώματος από τις τάξεις του ελληνικού στρατού. Η ιππασία επανέρχεται στη χώρα που τη γέννησε ως ευρωπαϊκό άθλημα  της “κοινωνικής ελίτ”.»
Στο σημείο αυτό της συζήτησης παρεμβαίνει η Μαρία Γιδαράκου-Τσεκούρα, γιατρός και φιλίστωρ, σε σημείο που οι γνώσεις της στην ιστορία να μπορούν να φέρουν σε αμηχανία ακόμη και ιστορικό! Όπως, λοιπόν, λέει η Μαρία: «Στο σημείο αυτό κρίνουμε σκόπιμο να θυμίσουμε το ιδεώδες της ιππασίας, καθώς -σύμφωνα με τα ανάγλυφα στα ερείπια των Ασκληπιείων- ο θεός της υγείας, Ασκληπιός, διδάχτηκε την ιατρική τέχνη από τον πρώτο ιατρό, Κένταυρο Χείρωνα, που ζούσε έφιππος στο Πήλιο, ο οποίος ήταν και ο πρώτος διδάσκαλος της ιππασίας των παιδιών των βασιλέων εκείνης της εποχής. Απώτατος στόχος ήταν να γίνουν Κένταυροι, δηλαδή άλογα από τη μέση και κάτω, άνθρωποι από τη μέση και πάνω, πράγμα που στη σύγχρονη εποχή μας αποτελεί την τέχνη του γαλλόφωνου πλέον ντρεσάζ ή, αλλιώς, της ιππικής δεξιοτεχνίας. Σε αυτήν την τέχνη, το άλογο κατευθύνεται και βαθμολογείται από τη μέση και το κάθισμα του ιππέα, με μηδενική συμμετοχή των χεριών.»
«Έτσι, ο ΙΠΟΦ μπορεί να καυχιέται ότι έσπασε τα στεγανά της ιππασίας που ίσχυαν έως τότε στην Ελλάδα, δίνοντας τη δυνατότητα σε οποιονδήποτε το επιθυμούσε να ασχοληθεί και να διδαχθεί την τέχνη της ιππασίας, ανεξαρτήτως αν ήταν ιδιοκτήτης ή μη ενός ίππου», λένε σχεδόν με μια φωνή ο Κώστας και η σύζυγός του.


Ιδανικός και για αναψυχή ο όμιλος
Το τρίτο σκέλος των στόχων αφορά στην αναψυχή που προσφέρει η ιππασία, η οποία βρήκε τον καλύτερό της σύμμαχο στις εγκαταστάσεις του Ιππικού Ομίλου Φθιώτιδας.
Οι εγκαταστάσεις του  ΙΠΟΦ, όπως προαναφέρθηκε, είναι χτισμένες σε μια ιδιαίτερα προνομιούχα θέση, μόλις 7 χλμ. από την πόλη της Λαμίας, κάτι το οποίο «μεταφράζεται» σε μόλις 1½  ώρα από την Αθήνα. Ο ΙΠΟΦ βρίσκεται στον όμορφο κάμπο της Δυτικής Φθιώτιδας, σε μια απόσταση ενός χιλιομέτρου από τον ποταμό Σπερχειό και κυριολεκτικά μία ανάσα από τους πρόποδες της Οίτης.
Ο όγκος του βουνού, που για τον ιδρυτή του ομίλου ήταν η γενέτειρά του, προστατεύει χωρίς να σκιάζει τον όμιλο, από τον οποίο σε λιγότερο από μισή ώρα ο ιππέας με το άλογό του μπορεί να βρεθεί στο ονομαστό παραποτάμιο δάσος του Σπερχειού (η περιοχή, λόγω ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, ανήκει στο δίκτυο «Natura»). Όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες, πρόκειται για έναν ιδιαίτερα προικισμένο τόπο.
Την παραποτάμια αυτή περιοχή την πρότεινε, το 1998, ο Ιταλός προπονητής Albine (διεθνώς αναγνωρισμένος σχεδιαστής διαδρομών στο χώρο της ιππασίας) ως τον κατάλληλο χώρο, διότι βρισκόταν σε τόση κοντινή απόσταση από έναν άρτια οργανωμένο ιππικό όμιλο και σε τέτοιο φυσικό περιβάλλον για τη διεξαγωγή του 1ου αγώνα Ιππικού Τριάθλου, στον οποίο συμμετείχαν οι μετέπειτα αθλητές της Εθνικής Ολυμπιακής Ομάδας (Αντωνοπούλου κ.ά.)


Ο ΙΠΟΦ ως εκπαιδευτικό κέντρο
Την ίδια χρονική περίοδο πραγματοποιείται και η δεύτερη σχολή ιππασίας για την αναβάθμιση των πτυχίων προπονητού, με υποχρεωτική πλέον τη συμμετοχή των εκπαιδευτών στο Ιππικό Τρίαθλο που διεξάγεται στις εγκαταστάσεις του ΙΠΟΦ και ολοκληρώνεται με επιτυχία. Στις εξετάσεις αυτές ολοκληρώνονται και οι μεταπτυχιακές σπουδές του Κώστα Γιδαράκου.
Μετά την άρτια διεξαγωγή των εξετάσεων της δεύτερης σχολής ιππασίας, στις εγκαταστάσεις του ΙΠΟΦ, προτείνεται και εγκρίνεται, με τη συμβολή του κου Σερπιέρη, η χρησιμοποίηση των άρτιων εγκαταστάσεων του ομίλου (25 χτιστοί στάβλοι, 25 λυόμενοι στάβλοι, οι οποίοι χορηγήθηκαν από την Ελληνική Ομοσπονδία Ιππασίας, αποδυτήρια αθλητών, δύο μανέζ προθέρμανσης και ένα των αγώνων, διαστάσεων 47μ.X75μ.), καθώς και της μοναδικής διαδρομής υπερπήδησης φυσικών εμποδίων (μήκους 3 χλμ. και 28 φυσικών εμποδίων), ως επίσημου προπονητικού κέντρου των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 για το αγώνισμα του Ιππικού Τριάθλου. Δυστυχώς, όμως, χωρίς να ολοκληρωθεί ποτέ…


«Η αθλητική ιππασία μοιάζει με... τανγκό»
Μέσα σε αυτό το απαράμιλλο φυσικό τοπίο, όπου υπάρχει ακόμα η διαδρομή του cross country, ο φυσιολάτρης ιππέας μπορεί να ακολουθήσει την ομάδα του ομίλου, πάντα με την παρουσία του προπονητή Κώστα Γιδαράκου, σε μια ωριαία, δίωρη ή τρίωρη βόλτα με τα άλογα της σχολής, κάτι που και ο ίδιος διαπίστωσα την ημέρα της φωτογράφησης (ημέρα με αντίξοες καιρικές συνθήκες για οποιαδήποτε δραστηριότητα λόγω του ισχυρού ανέμου), αφού τα άλογα ακολούθησαν την καθορισμένη διαδρομή με υποδειγματική πειθαρχία, χωρίς την παραμικρή αντίδραση στα καιρικά φαινόμενα, και μάλιστα με ιππείς ακόμη και 8 ετών!
Ζητάω από τον Κώστα να μου πει τη γνώμη του για τη διαφορά που υφίσταται μεταξύ αθλητικής ιππασίας και endurance. Άκρως ενδιαφέρουσα η άποψή του: «Αυτό που προανέφερα αποτελεί τη βασική διαφορά της αθλητικής ιππασίας και γνώσης σε σχέση με τις δραστηριότητες του ιπποτουρισμού και της ιππικής αντοχής (endurance). Η γνώση προϋποθέτει τη σκληρή εκπαίδευση του ζεύγους ιππέα - ίππου εντός του ιπποδρομίου υπό το άγρυπνο βλέμμα του εκπαιδευτού, για την επίτευξη της ολοκληρωμένης παιδείας της ιππασίας, και συνακόλουθα της στάσης ζωής που αυτή επιβάλλει, για να μπορούν να γίνονται οι βόλτες ευχάριστες και ακίνδυνες ακόμα και για τους μικρούς φιλίππους. Αυτό προϋποθέτει ανεξάντλητη υπομονή, επιμονή και καθημερινή προπόνηση και εξάσκηση είτε στις τεχνικές υπερπήδησης εμποδίων, είτε στην ιππική δεξιοτεχνία (ντρεσάζ), κάτι το οποίο στον ιπποτουρισμό είναι άγνωστο, μιας και η ενασχόληση σταματά στην απλή περιήγηση, χωρίς ακόμα και τις απλές βασικές γνώσεις του τροχάδην. Στη δε ιππική αντοχή (endurance), όπου υπάρχει αθλητική γνώση, δυστυχώς πολλές φορές υπερβαίνουν τα όρια σεβασμού και αντοχής του ίππου, με καταστροφικές συνέπειες πολλές φορές γι’ αυτόν (ρήξη τενόντων, καρδιακές ανακοπές κ.ά. Που κάποιες φορές οδηγούν και στο θάνατο). Η αθλητική ιππασία είναι η μόνη που λειτουργεί ισότιμα μεταξύ ίππου και αναβάτη σαν ένα ζευγάρι που… χορεύει ταγκό».
«Με αυτό το σκεπτικό», συμπληρώνει με έμφαση ο Κώστας, «όπου ο ιππέας μαθαίνει, γνωρίζει και ασκεί την αθλητική ιππασία, μπορεί να υπάρχει μέλλον αυτής, σε μια εποχή που μαστίζεται από μια πολλαπλή κρίση (οικονομική, ηθικών αξιών κ.λπ.). Μόνο η στεγανή αθλητική, σε μια χώρα που δεν υπάρχει πλέον ιπποπαραγωγή και η αγορά αθλητικών αλόγων από την ευρωπαϊκή αγορά έχει γίνει ανεξέλεγκτο εμπόριο, θα σβήσει και αυτή στο μέλλον».


Ιδανικός ο συνδυασμός αναψυχής και άθλησης
Ο συνδυασμός της αναψυχής και της άθλησης, λοιπόν, μπορεί να κεντρίσει το ενδιαφέρον για την ενεργό συμμετοχή των νέων, των παιδιών, αλλά και όλης της οικογένειας.
«Εμείς στον όμιλό μας», λέει η Μαρία, «το κάνουμε πράξη με οικογένειες οι οποίες ασχολούνται ενεργά με το άθλημα χρόνια, και έχουμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε τους μικρούς αθλητές να μεγαλώνουν, να γίνονται επιστήμονες, επαγγελματίες, οικογενειάρχες και φέρνουν τα παιδιά τους, πλέον, να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο που είχαν κάποτε και αυτοί και έτσι να δημιουργούνται συνεχώς ομόκεντροι κύκλοι, με αφετηρία τον ιππικό μας όμιλο.»
Καλή και η κουβέντα, αλλά ρεπορτάζ χωρίς βόλτα δε γίνεται. Ο Κώστας και η Μαρία, αφάνταστα οργανωτικοί, είχαν οργανώσει σε χρόνο ρεκόρ μια ομάδα ιππέων διαφορετικών ηλικιών. Για τις ανάγκες της φωτογράφησης λοιπόν, αλλά και για τη δική τους ευχαρίστηση, τα μέλη της ομάδας που συμμετείχαν στη βόλτα αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα… ηλικιακής διασποράς, αλλά και τα άλογα είναι απτά παραδείγματα πειθαρχίας. Όπως προαναφέρθηκε, ήταν μια πολύ δύσκολη μέρα, λόγω του πολύ ισχυρού ανέμου. Κι όμως, όλα κύλησαν άψογα, χωρίς να καταγραφεί το παραμικρό πρόβλημα. Αυτό με έπεισε ότι τα άλογα πραγματικά ήταν εκπαιδευμένα και η σχέση ιππέα - ίππου άριστη.


Η συνεργασία με άλλους ομίλους
Ο εκπαιδευτής-προπονητής του ομίλου, Κώστας Γιδαράκος, με μακρινό προπάππου από την Αρεόπολη της Μάνης και με ορίζοντα της κορυφής της Οίτης όπου γεννήθηκε, έχει μια παραπάνω ευαισθησία στην ανάπτυξη της ιππασίας στην περιφέρεια και των επαρχιακών ομίλων. Ως πρωτεργάτης της, όπως τονίζει, έχει προτείνει και βοηθήσει στη δημιουργία πολλών άλλων ομίλων, όπως του ομίλου Μεσολογγίου, του οποίου ο προπονητής, Λεωνίδας Δημητρίου, διδάχθηκε την ιππασία από τον ίδιο τον πρόεδρο του ΙΠΟΦ. Τον κο Δημητρίου τον στήριξε και πριν από την ίδρυση του ομίλου, στα πλαίσια των εορταστικών εκδηλώσεων που γίνονται στη μνήμη του Αγ. Γεωργίου, στον ομώνυμο χωριό της Αιτωλοακαρνανίας,  με ιπποδρομίες και άλλες ιππικές εκδηλώσεις, με τη συμμετοχή πολλές φόρες όλου του δυναμικού του ομίλου.


Επίσης, έχει προτείνει σε πολλούς περιφερειακούς ομίλους τη διοργάνωση αγώνων και δραστηριοτήτων, εκτός της περιφέρειας Αττικής, για την αυτόνομη ορθοπόδηση των επαρχιακών ομίλων σε συνεργασία με τους αντίστοιχους ομίλους της Χαλκίδας και του Βόλου.
Τελευταίο αλλά σημαντικό: Ένας ακόμη τομέας στον οποίο δραστηριοποιείται ο ΙΠΟΦ είναι το πρόγραμμα της θεραπευτικής ιππασίας, με συμμετοχή του ειδικού σχολείου της Λαμίας, εθελοντών του σχολείου και του ομίλου, και με τη βοήθεια της συζύγου του προπονητού -που είναι και παιδο-ορθοπεδικός- με αρκετά καλά αποτελέσματα και σίγουρα πολύ αποδοτικά στην ψυχαγωγική ιππασία των ιδιαιτέρων αυτών μικρών ιππέων.
Αξίζει να σημειωθεί ότι επίκειται μεταφορά του εν λόγω ομίλου. Προσαρμοζόμενος στις απαιτήσεις της εποχής μας, ο Ιππικός Όμιλος Φθιώτιδας σύντομα θα μεταφερθεί στις νέες σύγχρονες ιδιόκτητες εγκαταστάσεις του, στο ίδιο πάντα υπέροχο μέρος, προσφέροντας ακόμα ποιοτικότερες και περισσότερες υπηρεσίες τόσο στους ιππείς και τους ίππους όσο και στους επισκέπτες που θέλουν να έρθουν σε μία πρώτη επαφή με την ιππασία.


Μετά την πορεία, συγκεντρωθήκαμε όλοι γύρω από το τζάκι και ανακεφαλαιώσαμε τα όσα συζητήσαμε και είδαμε. Χείμαρρος στη συζήτηση η ορθοπεδικός Μαρία, μας μίλησε για την αξία της παράδοσης και για το πόσα πράγματα κερδίζει ένας άνθρωπος, και ειδικά ένα παιδί, όταν έχει άμεση επαφή με τη φύση. Εκείνο που μας εντυπωσίασε όλους ήταν ότι η 90χρονη γιαγιά της εξακολουθεί, κάθε καλοκαίρι, να διαμένει σε μια στάνη στο βουνό πήζοντας τυρί! Ραντεβού, λοιπόν, το καλοκαίρι στη στρούγκα!

  • Κείμενο: Βασίλης Μαλισιόβας
  • Επικοινωνία: Σταυρός Φθιώτιδας | Τηλ.: 22310-61571 | Κιν.: 6974-644507

© 2014 | Aπαγορεύεται η αναδημοσίευση, μερική ή ολική, κειμένων και φωτογραφιών χωρίς την άδεια της εκδότριας εταιρείας ΟΠΤΙΜΑ 92 ΕΠΕ.

Top Desktop version